avfig.com

Le Morte D’Arthur, Libro I, Ĉapitro VII

Ĉapitro VII. Kiel oni kronis Arturon, kaj kiel li faris oficirojn.

Dum la festo de Pentekosto ĉiaj homoj, kiuj volis, provis tiri la glavon, sed neniu krom Arturo sukcesis, kaj li eltiris ĝin antaŭ ĉiuj la lordoj kaj kamparanoj kiuj ĉeestis. La kamparanoj do tuj ekkriis: Ni havos Arturon kiel nian reĝon, kaj ni ne plu prokrastos tion, ĉar ni vidas, ke estas la volo de Dio, ke li estu nia reĝo, kaj kiu kontrastaŭras tion, tiun ni mortigos. Kaj tiam ili tuj genuiĝis, kaj riĉuloj kaj malriĉuloj, kaj petis pardonon al Arturo ĉar ili tiom prokrastis lian kronadon. Kaj Arturo pardonis ilin, kaj prenis la glavon inter ambaŭ manoj, kaj dediĉis ĝin sur la altaro kie estis la ĉefepiskopo, kaj tiel li estis farita kavaliro de la plej bona homo tie. Kaj malmulte poste fariĝis la kronado. Kaj tie li ĵuris al siaj lordoj kaj kamparanoj esti fidela reĝo kaj starigi veran justecon dum sia tuta vivo. Tiam li ankaŭ faris, ke la lordoj, kiuj konservis la kronon, eniru kaj faru la servon kiel decas. Kaj multaj plendoj fariĝis al Siro Arturo pri grandaj maljustaĵoj, kiujn oni faris ekde la morto de reĝo Uther, pri multaj teroj, kiujn oni forprenis de lordoj, kavaliroj, sinjorinoj, kaj sinjoroj. Reĝo Arturo faris do, ke la landojn oni donis denove al tiuj, al kiuj ili apartenis.

Kiam tio estis farita, kaj la reĝo establis ĉiujn la landojn apud Londono, tiam li faris Siron Kajon seneskalo de Anglujo, kaj Siro Baŭdvin estis farita konestablo, kaj Siro Brastias fariĝis gardisto por zorgi pri la nordo antaŭen ekde Trent, ĉar en tiu tempo ĝi estis la plej simpatia al la malamikoj de la reĝo. Sed kelkajn jarojn poste Arturo gajnis ĉiun la nordon, Skotlandon, kaj ĉiujn, kiuj estis sub ilia potenco. Kaj ankaŭ parto de Kimrujo kontraŭstaris Arturon, sed li venkis ĉiujn, kiel li faris al la restaĵo, per la nobla kuraĝo de si mem kaj siaj kavaliroj de la Ronda Tablo.

#esperanto #literaturo #tradukado #rakonto